O meu Nadal agnóstico

Na cuestión do nadal hai cristiáns meticóns, algúns amigos, que teiman en chafarnos estas festas de bos papares, beberes e folgares aos que conscientemente somos ateos, agnósticos ou incrédulos. As retóricas destes meus amigos católicos baseánse na tradición devota do asunto, e o fan, certamente, sen maldade algunha, e algúns ata con espíritu dogmático, e inciden na incoherencia palmaria de que un ateo celebre estas datas de nadal: Celebración cristián do nacemento de Xesús, o fillo de Deus.

E son eu Ateo. Non creo en deidade algunha. Emporiso, afirmo sen ruborizarme que podo celebrar a festa do nadal con máis lóxica e rigor que os meus benqueridos amigos cristiáns... E mesmo convencelos de que, se celebramos o nadal nesta data, o fillo de Deus non debería ser Xesús de Nazaret.

I é que nestes tempos de sabeduría, xa todos entendemos que Xesús, o fillo de Xosé o carpinteiro e María a virxe, non naceu en realidade un 25 de decembro. O asunto do nadal referido a Xesucristo, ven dado porque a relixión cristián apropiouse desta data para cristianizar o paganismo festeiro do solsticio de inverno. E fixérono ben, abofé, pero é claro que os cristiáns non poden celebrar o nadal, do latín “nativĭtas” (natividade), porque Jesús non naceu nesa data.

Porén, os máis racionais incrédulos (e os cristiáns que queiran sumarse) sí podemos celebrar unha natividade concreta: A do o científico máis importante da historia, que sí que naceu un 25 de decembro. Isacc Newton.

Así é que cando me din tal, eu digo que celebro o nadal na honra de Isaac Newton, que non só naceu un 25 de decembro, senón que ademáis escribíu a que podemos dicirlle “Biblia da ciencia”: O Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (PRINCIPIA), magna obra que explica as leis que rexen o universo... Ese mesmo universo que según os relixiosos, creou Deus.

Como eu tamén gusto da mística, dame que pensar o feito de que os nomes de Isaac Newton e Jesús (Iesus) de Nazaret compartan as mesmas iniciais en latín (I.N.), e tamén en Hebreo (Isaac = Yishaq'el) (Xesús= Yoshua) o pode valer aos crentes para que se fagan unha pregunta ¿E se Deus renovou a mensaxe nos tempos nos que a ciencia ía zampando terreo á teoloxía? ¿E se o novo enviado de Deus fora Isaac Newton?... ¿Será o nacemento de Newton nesa data, e mesmo a sorte da mazá (novamente...Deus e a mazá) na testa coma orixe conceptual do seu PRINCIPIA, unha gran broma de Deus?... I é que Isaac en hebreo significa “Aquel co que ríe Deus”.

Neste sentido relixioso da vida de Newton, hai que resaltar unha rara circunstancia. A pesar de que a relixión e a ciencia semellan enfrentadas na súa búsqueda da orixe de TODO, resulta certamente estraño que Newton fora tamén un científico fondamente relixioso, e que mesmo deixara varios tratados de carácter teolóxico. ¿A nova Palabra de Deus?...

Sexa como sexa, Isaac Newton foi tan xenial, que permite que crentes e ateos podamos celebrar estas festas mantendo a coherencia.

¡Bo Nadal a todos!